Dolina Suchej Wody
Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową

Nie jest to najpiękniejsza z dolin tatrzańskich, bo ciekawych widoków w jej początku nie znajdziemy. Ma za to inne walory. Dolina Suchej Wody to wygodny zimowy szlak dojściowy do schroniska Murowaniec na Hali Gąsienicowej.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Barbara Górecka
Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
Dolina Gąsienicowa wzięła nazwę od znanego rodu Gąsieniców. Słynęła kiedyś przede wszystkim z pasterstwa. Zaludniała się w końcu maja i do września tętniła gwarem. Turyści pojawili się na początku XIX w. Podziwiano Czarny Staw, wchodzono na Świnicę.
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
  • Dolina Suchej Wody. Zimą do Murowańca na Halę Gąsienicową
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Dolina Suchej Wody jest jedną z tatrzańskich dolin walnych po północnej stronie grani głównej. Należy do dolin polodowcowych. Jej nazwa pochodzi od przepływającego przez nią potoku Sucha Woda, który na długich odcinkach ginie pod kamieniami. 

Powierzchnia doliny wynosi ok. 21 km kw. a długość ok. 13 km. Przebiega przez nią granica pomiędzy Tatrami Wysokimi i Zachodnimi (od przełęczy Liliowe korytem potoku Suchej Wody). Na wysokości ok. 1650 m. n.p.m. Dolina Suchej Wody rozwidla się na doliny: Gąsienicową i Pańszczycę.

Otaczają ją:
od wschodu: grań Koszystej i Kopy Sołtysie,
* od południa: odcinek bocznej grani od przełęczy Krzyżne przez szczyty Buczynowych Turni, Granatów, Czarnych Ścian, Kozich Wierchów, Zamarłą Turnię do Świnicy i głównej ? do Kasprowego Wierchu,
* od zachodu: boczna grań odchodząca od Kasprowego Wierchu przez Uhrocie Kasprowe, Kopę Magury, Królową Rówień po Kopieniec.

Nie jest to najpiękniejsza z dolin tatrzańskich, bo ciekawych widoków w jej początku nie znajdziemy. Ma za to inne walory. Dolina Suchej Wody to wygodny zimowy szlak dojściowy do Hali Gąsienicowej. Wędrówkę zaczynamy z Brzezin. Budka-kasa zamknięta więc wstęp gratis. Saneczki urozmaicają nam  wędrówkę. Mijamy kilka mostków pod którymi przepływa Suchy Potok. Na polu biwakowym Polskiego Związku Alpinizmu widzimy kilka szałasów schowanych pod śniegowymi czapami. Po dwu godzinach miłego spaceru wyłaniają się pierwsze szczyty nad halą oraz budynek schroniska. Z Hali Gąsienicowej przepiękny widok na zaśnieżone szczyty.

Schronisko Murowaniec na Hali Gąsienicowej zbudowano w latach 1921-1925 i poprowadzono do niego utwardzoną drogę (zamkniętą dla samochodów, używaną m.in. do zaopatrzenia schroniska). W pobliżu schroniska na Hali Gąsienicowej znajdują się też : baza szkolenia taterników ? „Betlejemka” (obok niej stoi krzyż upamietniający pierwszą msze na Hali Gąsiennicowej), leśniczówka TPN ?”Księżówka”, meteorologiczna stacja pomiarowa PAN, budynek strażników TPN „Gawra” oraz kilka szałasów pasterskich. Hala Gąsienicowa jest największym węzłem szlaków turystycznych w Tatrach. W zimie rojno tu od narciarzy.

Dolina Gąsienicowa wzięła nazwę od znanego rodu Gąsieniców. Słynęła kiedyś przede wszystkim z pasterstwa. Zaludniała się w końcu maja i do września tętniła gwarem. Turyści pojawili się na początku XIX w. Podziwiano Czarny Staw, wchodzono na Świnicę. Pod koniec tegoż wieku zaczęto odwiedzać dolinę również w zimie. Nad Czarnym Stawem istniało małe schronisko J. Sieczki. Zachodzili tu wówczas: Henryk Sienkiewicz, Bolesław Prus, Ignacy Paderewski, Stefan Żeromski, Maria Curie-Skłodowska, Władysław Orkan, Jan Kasprowicz. Częstym gościem był też W. I. Lenin. Konno przejeżdżała przez Boczań Helena Modrzejewska.

Jeśli jest ładnie i nie ma zagrożenia lawinowego, warto z Murowańca wyjść do Czarnego Stawu Gąsienicowego. Jego kocioł, zamknięty od północy ryglem skalnym, wyrzeźbił lodowiec. Po lewej stronie ścieżki zobaczymy w dole obelisk poświęcony Mieczysławowi Karłowiczowi. W lecie go nie widać pośród kosówki i żaden znakowany szlak tam nie prowadzi. Teraz zboczami Małego Kościelca podchodzimy zakosami w kierunku stawu. Widok jest coraz piękniejszy. Staw w pokryty jest warstwą lodu i śniegiem. Sporo spacerujących po jego powierzchni? Po prawej góruje Kościelec. Sporo ludzi wchodzi i schodzi?a raczej zjeżdża po śniegu? Dalej Kozie Wierchy, Czarne Ściany, Granaty, Żółta Turnia?

Zajrzyj na te strony:

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij