Paryż
Narodziny Muzeum Cluny

Zbieractwo i prywatne kolekcjonerstwo antykwariuszy i amatorów sztuki uchroniło wiele z nich od zaginięcia. Jednym z kolekcjonerów, którego zbiory stały się zalążkiem zbiorów Muzeum Cluny był Aleksander du Sommerard.
Podoba Ci się ten tekst? Powiedz o tym innym na Facebooku
lub na Google+
fot: Halina Puławska
Paryż. Narodziny Muzeum Cluny
W chwili powołania muzeum kolekcja du Sommerarda liczyła około półtora tysiąca eksponatów. Gdy w 1844 roku liczba zwiedzających osiągnęła 12 tysięcy, władze miejskie przekazały do muzeum kolejne obiekty.
  • Paryż. Narodziny Muzeum Cluny
  • Paryż. Narodziny Muzeum Cluny
  • Paryż. Narodziny Muzeum Cluny
  • Paryż. Narodziny Muzeum Cluny
  • Paryż. Narodziny Muzeum Cluny
Uwaga! Materiał został zamieszczony w naszym portalu już ponad rok temu.
A świat się zmienia… Niektóre informacje praktyczne mogą okazać się nieaktualne!

Muzeum kształtowało się od początku XIX stulecia w atmosferze zainteresowania kulturą wieków średnich, a przede wszystkim ? z potrzeby zabezpieczenia i ocalenia zabytków Francji po tragicznych doświadczeniach okresu Rewolucji Francuskiej, w czasie której szczególnie bezwzględnie objawił się wandalizm wobec spuścizny ?królewskiej? Francji.

Zbieractwo i prywatne kolekcjonerstwo antykwariuszy i amatorów sztuki uchroniło wiele z nich od zaginięcia. Zbiory gromadzone były w prywatnych domach, bez możliwości ich wystawiania. Jednym z  kolekcjonerów, którego zbiory stały się zalążkiem zbiorów Muzeum Cluny był Aleksander du Sommerard  ?  kolekcjoner wyjątkowy. Jego zainteresowanie życiem, obyczajami, rzemiosłem  ludzi średniowiecza  wpłynęły na charakter zbiorów. W efekcie zebrał du Sommerard wszystko, co odpowiadało tym zainteresowaniom: meble, biżuterię, przedmioty codziennego użytku, naczynia. Pozostawił ponadto kilka prac zawierających ilustracje opatrzone dokładnymi  opisami zabytków, szczegółowe studium term i pałacu Cluny, charakterystykę współczesnych mu czasów i rozwoju zainteresowań przeszłością, rozważania na temat procesu rozwoju sztuki francuskiej.

Dla swojej kolekcji nabył du Sommerard (w 1833 r.) Pałac Cluny ? średniowieczną rezydencję opatów kluniackich, upaństwowioną w czasie Rewolucji i ocalałą z jej pożogi, podobnie jak przyległe ruiny łaźni rzymskich. Na wniosek Alberta Lenoira,   antyczne ruiny term połączone zostały z pałacem, w celu wykorzystania obydwu budowli na muzeum sztuki średniowiecznej i antycznej.

W 1843 roku wdowa po Aleksandrze du Sommerard sprzedała kolekcję męża rządowi francuskiemu. W zapisie prawnym mówi się oficjalnie o utworzeniu Musée des Thermes et de l?Hôtel de Cluny i precyzuje, że będzie ono poświęcone zabytkom, meblom i obiektom sztuki antycznej, średniowiecznej i renesansowej. Syn Aleksandra du Sommerard ? Edmund mianowany został dożywotnim kuratorem muzeum (pełnił tę funkcję przez 40 lat), zaś Albertowi Lenoir powierzono konserwację i organizację architektoniczną muzeum.

Czytaj dalej - strony: 1 2
Dodano: 16 lutego 2010; Aktualizacja 15 marca 2012;

Zajrzyj na te strony:

Komentarze: brak

Dodaj komentarz
(Dozwolone typy plików: jpg, gif, png, maksymalny waga pliku: 4MB.)
(wymagany, niepublikowany)
Zobacz, gdzie to jest

Napiszmy razem przewodnik

Dlaczego otwarty? Bo jego pisanie nigdy się nie kończy... Bo może go pisać każdy, także Ty...

przyślij swój tekst i zdjęcia

Jak Wam się podoba?

Co Ci się podoba w Otwartym Przewodniku? Co denerwuje, drażni, przeszkadza? Jakie elementy rozwinąć, by było jeszcze ciekawiej?

Czekamy na Twoją opinię...
Wszystkie materiały zamieszczone na naszym portalu chronione są prawem autorskim. Możesz skopiować je na własny użytek.
Jeśli chcesz rozpowszechniać je dla zysku bez zgody redakcji i autora – szukaj adwokata!

Ta strona używa cookies. Można zmienić ich ustawienia w przeglądarce. Dowiedz się więcej o naszej Polityce Cookies

..

Zamknij

Zamknij